به گزارش «نود اقتصادی» فرهاد بیضایی، مدیر گروه سیاستگذاری مسکن دانشگاه علم‌وصنعت در یادداشتی اختصاصی برای  «نود اقتصادی» نوشت: از تحلیل های رسانه ای و غیر فنی تعیین شعار امسال یعنی رونق تولید که عموما ناشی از جو احساسی است که بگذریم شرایط برای تحقق این شعار در اقتصاد کشور به هیچ وجه مهیا نیست
رونق تولید تنها و تنها از طریق افزایش تقاضا اتفاق خواهد افتاد
مسیر افزایش تقاضا نیز از دو کانال تقاضای داخلی و تقاضای خارجی میسر خواهد شد
در شرایط اقتصادی قرار داریم که ارزش پول ملی به شدت کاهش یافته و به دنبال آن کاهش درآمد سرانه در کنار تورم کالاهای اساسی و دارایی های همچون مسکن سبد خانوار کوچکتر شده و قدرت نیز کاهش یافته است درچنین شرایط به هیچ وجه نمیتوان انتظار افزایش تقاضای داخلی را داشت
بازگشت تحریم های آمریکا و مشکلات تبادلات مالی و سخت شدن امکان تامین نهاده های تولید نیز اثر مستقیم بر تقاضای خارجی گذاشته و فرآیند صادرات را کند کرده است.
در چنین شرایطی و تداوم وضع موجود نمیتوان ضریب موفقیتی برای شعار امسال متصور بود مگر آنکه راهبردها و استراژی های جدیدی را بکار گرفت.
۱. بهبود سبد خانوار در شرایطی که ارزش پولی ملی و درآمد سرانه خانوار کاهش می یابد رفتار اقتصادی خانوار تغییر کرده و ه سمت کالاهای اساسی سوق می یابد. مسکن و خوراک دو کالای اساسی بی جایگزین در سبد اقتصادی خانوار است. توسعه فعالیت های کشاورزی و توسعه بخش مسکن میتواند منابع مالی محدود خانوار در جهت رونق تولید این دو بخش ساماندهی کند.
سهم ۶۰ درصدی قیمت زمین در هزینه تمام شده مسکن مهمترین چالش بخش مسکن است. با حذف قیمت زمین از فرآیند تولید میتوان از گردش مالی تقاضای مصرفی در این حوزه رشد بیش از ۱۰۰ درصدی تقاضا را هدف گذاری کرد
در حوزه کشاورزی نیز با حذف قوانین دست و پاگیر و استفاده از ظرفیت  زمینهای منابع طبیعی در توسعه کشاورزی و دامپروری و فعالیت وابسته به آن میتوان ظرفیت تولید را بالا برد و قیمت تمام شده را کاهش داد.
۲.صادرات ته لنجی و کولبری
مقررات و سختگیری های قانونی و ساختاری در حوزه واردات در دو دهه گذشته سبب تغییر رفتار اقتصادی در این خصوص شده است برخی حجم واردات کشور به صورت خرد و نه انبوه تحت عنوان کولبری و ته لنجی انجام میشود. روشی که برای کنترل و محدودیت به راحتی قابل پیگیری و رصد نیست و تراکنش های مالی آن را به سختی می توان محدود کرد. در شرایطی که روش های معمول صادرات از طریق شبکه ب انکی کشور محدود شده است روش صادرات خرد به صورت کولبری و ته لنجی میتواند راه دور زدن این مسیر باشد. در این روش طیف گسترده ای از مردم و مرزنشینان درگیر صادرات خواهند شد. شیوه ای که هم اکنون برای خروج شیلات و احشام نیز بکار می رود.
۳. توسعه گردشکری
در شرایطی که برابری ریال با ارزهای بین اللملی دچار تنزل میشود ظرفیت مناسبی در حوزه گردشگری ایجاد خواهد شد. گردشگری در کشور از دو آسیب رنج میبرد.
اول زیرساختهای گردشگری است که از ظرفیت، توان و استانداردهای مناسب بی بهره است.
دوم راهبرد گردشگری است. در سالهای اخیر سیاست گردشگری کشور رقابت با گردشگری ترکیه ودبی بوده است. نوع گردشگری که با شرایط کشور در تضاد است مسلما در جذب تقاضا در این نوع گردشگری که مبتنی بر آزادی های در حوزه زنان مشروبات و .... است در تقابل با قطب های گردشگری فعلی نخواهیم داشت. کیش قشم و ... هیچ شانسی در رقابت با دبی آنتالیا و پاتایا نخواهند داشت.
در چنین شرایطی بجای تمرکز بر تقاضای فعال موجود که در قبضه قطب های گردشگری است باید بر تقاضای خفته بالقوه تمرکز کرد
برخی از کشورهای اسلامی همچون مالزی در سالهای گذشته سعی بر توسعه گردشگری حلال داشته اند اما روش چون در کنار روش های گردشگری معمول غیرحلال هستند نتواسته تقاضای زیادی را بخود جلب کند. فراموش نکنیم که بسیاری از خانواده های مسلمان مسیحی و حتی یهودی دارای ارزش های فرهنگی و اخلاقی هستند به دنبال گردشگری Safe یا ایمن هستند. ایجاد محیطو حریمی مطمئن برای گردشگری خانواده.
جمهوری اسلامی میتواند راهبرد جدیدی تحت عنوان گردشگری ایمن با محوریت خانواده های دارای ارزش های اخلاقی فراهم کند. رسیدن به این سطح تقاضای خفته در گردشگری به مراتب راحت تر از رقابت با قطب های گردشگری موجود بر سر جذب تقاضای آنها در این حوزه است.
در پایان جمع بندی میشود که برای رسیدن به رونق تولید میتوان از حوزه مسکن و کشاورزی برای تقاضای داخلی و اصلاح شیوه صادرات و توسعه گردشگری در حوزه تقاضای خارجی بهره برد همه اینها محقق خواهد شد مگر آنکه عزم جدی برای مدیریت آن وجود داشته باشد نه مانند آنچه که در مدیریت سیل گلستان و مازندران شاهد بودیم.

محمدصالح نیکنام