«نود اقتصادی»- اتفاقی نادر و بی‌سابقه در عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور؛ حسین بذرافشان فعال در حوزه صنایع غذایی، کرسی مدیریت عاملی هلدینگ گسترش مبین را از آن خود کرده است، حرکتی کاملا آرام و بی سر و صدا.

از قرار معلوم، او به جای "محمدصادق مفتح" به این شرکت عزیمت کرده، همان کسی که دستکم دو سال مدیرعامل این هلدینگ بزرگ بوده و در گفتگو با «نود اقتصادی» هم تایید کرده که حدود دو ماه قبل جای خود را به بذرافشان داده است.

شرکت گسترش الکترونیک مبین، یکی از سه شرکت همان کنسرسیوم معروف بوده که بلوک 50 درصدی شرکت مخابرات را در سال 88 خریداری کرد. شرکت گسترش الکترونیک مبین با هدف سرمایه گذاری، توسعه و استفاده از فرصت‌های ملی و بین‌المللی در بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات در سال 86 راه‌اندازی شده و در حال حاضر در زیر مجموعه خود دارای 10 شرکت بوده است.

شرکتهایی که برخی از آنها در حوزه آی تی و فناوری اطلاعات شهره عام و خاص به شمار می‌آیند.

اما حسین بذر افشان کیست؟

حسین بذرافشان، رئیس هیات مدیره کترینگ بین المللی"دونا" و یکی از اعضای هیات مدیره انجمن بین المللی مدیران ایرانی است که ظاهرا پای یک شرکت صنایع غذایی(کترینگ) اتریشی را هم به صنعت حمل و نقل ریلی کشور باز کرده است. شرکتی که برآورد شده از قابلیت ارایه 40 هزار سرویس پذیرایی انواع غذاهای فرنگی وایرانی به شبکه حمل نقل ریلی کشور هم برخوردار است. ناگفته نماند که وزارت راه و شهرسازی مدتی بعد از مطرح شدن حضور شرکت اتریشی در صنایع غذایی شبکه حمل و نقل ریلی کشور آن را فاقد صحت دانسته است. اما چه شد که پای رئیس هیات مدیره شرکت کترینگ بین المللی دونا به بزرگترین هلدینگ مخابراتی کشور باز شد؟ هم او که با وجود پیوستن از دو ماه قبل بدین سو به شرکت الکترونیک مبین هنوز هم خبر این جابجایی به فضای رسانه ای کشور درز نکرده.

شنیده شده حسین بذر افشان، یکی از اعضای هیات مدیره انجمن بین‌المللی مدیران ایرانی بوده، انجمنی که نطفه آن در سال 84 در کشور کانادا و با هدف ایجاد شبکه‌ای از مدیران حوزه اقتصاد و با همکاری ایرانیان مقیم خارج کشور بسته شد که تا همین چندی پیش هم  مقر مرکزی آن در شهر تورنتوی کانادا بوده.

البته گفته می‌شود که اکنون دفتری هم در تهران دایر کرده، اما به نظر می‌رسد هنوز هم طبق منشور شکل گیری آن، جلسات هیات مدیره دستکم سالی 2 بار تشکیل شده و این جلسات حتی می‌تواند به صورت اینترنتی و یا حتی تلفنی هم باشد.

تا اینجای کار، می‌توان جمع بندی کرد که انتصاب یک فرد گمنام و فاقد هرگونه سابقه مدیریتی روشن در حوزه‌های آی تی بر یک هلدینگ بزرگ مخابراتی یک اشتباه جدی بوده است.

با توجه به موارد از پیش گفته اکنون این نگرانی تقویت شده که مدیر عامل تازه برکشیده شرکت گسترش الکترونیک مبین با چه سابقه ای وارد این هلدینگ شده است؟

هلدینگی که از مدتها قبل تا اکنون در حوزه های فناوری اطلاعات و ارتباطات طرح‌های مهمی را دردست اجرا داشته و پایه ثابت طرح‌های بزرگ مخابراتی کشور هم به شمار می‌آید.

با توجه به موارد مورد اشاره، بیم آن می‌رود که در انتخاب مدیر عامل شرکت مخابراتی گسترش الکترونیک مبین دقت نظر کافی صورت نگرفته باشد چرا که  او فاقد تجربه جدی  در صنعت مخابرات بوده و هرگونه جستجو پیرامون سوابق فعالیتی بذرافشان هم این مدعا را ثابت می‌کند.